Zatrute Ziarno - Obcy


Najprostsza prawda o człowieku jest taka, że stanowi on bardzo dziwny byt; jest niemal obcym na ziemi. 
Trzeźwo patrząc, więcej w nim nawyków jakiegoś obcego z innej planety. 
Ma niedobrą zaletę i niedobrą wadę. 
Nie potrafi spać w swojej własnej skórze; nie może ufać własnym instynktom. 
Jest twórcą ruszającym swoimi cudownymi dłońmi i palcami z pewnego rodzaju ułomnością. Zawinięty w sztuczne bandaże, zwane ubraniami; podpiera się sztucznymi kulami, zwanymi meblami. 
Jego umysł ma te same wątpliwe przywileje i te same dzikie ograniczenia. 
Sam pośród zwierząt, odczuwa potrzebę oddalenia swoich myśli od źródłowych realiów swojego fizycznego jestestwa; ukrycia ich, jak w przypadku jakiejś wyższej konieczności, która wytwarza tajemnicę wstydu. 
Bez względu na to, czy chwalimy te rzeczy jako naturalne dla człowieka, czy wykorzystujemy jako sztuczne w naturze, wciąż pozostają one jedyne w swoim rodzaju.

„Wiekuisty człowiek” - G.K. Chesterton

Potwór zwany człowiekiem nakreślony przez Chestersona wydaje mi się trafny a jednocześnie coś we mnie opiera się temu uogólnieniu.
Może nie chodzi o to, by rozpoznać samego siebie w Obcym, ale by rozpoznać Obcego w sobie samym.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

X DRUMS FUSION

Wystawa - scenka szósta ostatnia

Uwiedziony przez sztukę: cyfrową